Hai magie na fala. Hai magie nas Letras. Hai libros que son magie. Quaije me dá ganas de screbir l berbo falar, na conjugaçon amperatiba: falo you, falas tu, fala el…Hai quien fale i hai quien scuite. Hoije, scuitei homes a falar i bos lo digo, era capaç de los scuitar, nun digo, todo l tiempo de l mundo, puis nun staba a ser berdadeiro, mas poderie scuitá los uas horas balientes…que bien que todos eilhes falórun. Falórun de un home que fizo stória ne l sou tiempo i inda cuntina a fazer stória. Esse home, chama-se, João de Deus i deixou mos d’ardança la sue poesie, ls sous dezeinhos i un lhibrico: La Cartilha Maternal, publicada an1876, que demudou l modo d’ansinar a ler ls ninos an Pertual i fui mui amportante, nesse tiempo.
Hai Homes na stória de Pertual que son fincones i, por mais anhos que pássen, l sou saber, l sou houmanismo, quédan cumo pisagadas i ye buono (re)lhembrá los.
La Âncora Eiditora, fizo eidiçones bilhingues subre la bida de João de Deus, an banda zenhada, testo i zeinhos de Mestre José Ruy, traduçon pa l mirandés de Amadeu Ferreira cun l’ajuda de António Cangueiro, cul titálo: JOÃO DE DEUS – A Magia das Letras/La Magie de Las Letras.
Nesta apersentaçon falórun: António Ponces de Carvalho, biznieto de João de Deus, António Batista Lopes, eiditor; Amadeu Ferreira, tradutor pa l mirandés; Dr. Guilherme de Oliveira Martins, apersentador, i José Ruy, autor de dezeinhos i testo.
Amadeu Ferreira fizo la sue anterbençon d’amprobiso: “ye ua honra star a amparceirar cun estes eilustres repersentantes de la lhéngua pertuesa. La lhéngua Mirandesa nun ten ua Cartilha Maternal mas este lhibro bai a ser ua eicelente upa para ls ninos daprendéren la lhéngua mirandesa. Las lhénguas ténen que ber cun l mais fondo de las pessonas, ténen a ber cumo nós mos fazemos a nós mesmos. Apuis hai la sonoridade de la lhéngua mirandesa i l dezir las cousas, hai cousas que solo las sei dezir an mirandés. Ye algo de tan fondo que se la perdíramos…ye eicológico i eiquilibrio fisico de l nuosso cuorpo. De la mie lhéngua beio me a mi mesmo, sien la lhéngua nun sei se mos cunseguíriamos ber.”
Amadeu Ferreira falou de Trindade Coelho, amigo do João de Deus, scritor de l Planalto Mirandés i de outro mirandés, Albino Morais Ferreira, amigo i colaborador de João de Deus que fizo la pormessa de traduzir la Cartilha Maternal para lhéngua mirandesa mas que nunca lo fizo. Ancerrou l sou amprobiso culas seguintes palabras: “somos anjustos pul que squecemos”.
La anterbençon de l dr. Oliveira Martins, sabedor perfundo de BD-Banda Dezenhada.
Fizo eilebadas cunsideraçones a Mestre José Ruy dezindo: “O Mestre José Ruy é Mestre na Sacra Arte” i cumo la BD ye anstrumiento pedagógico de purmeiríssima amportança.
Referindo-se a João de Deus i als dieç anhos que passou an Coimbra para findar l sou curso an dreito, dixo: “Formar-se na vida é mais importante que formar-se em leis.” i l amportante ye “fazer da educação uma relação humana.” “o analfabeto não é um ignorante.”
Dixo alguas palabricas an mirandés i einalteciu l trabalho eipopeico de Amadeu Ferreira, referindo la traduçon de Ls Lusíadas pa la héngua Mirandesa.
“Ua palabra special para l miu querido, querido Amadeu, un antusiasta de la Lhéngua Mirandesa. Uma Língua Mirandesa! Dialecto é o Barranquenho.
Fizo un pouco la stória de la nuossa stória: “A língua Mirandesa é reminiscência da Língua Asturo-Leonesa. D. Afonso Henriques poderia falar nesta nossa língua. Anterbala: “Amadeu Ferreira, profissional primeiro, competentíssimo regulador, e ainda tem tempo para desenvolver e escrever crónicas.” Apuis torna a la nuossa stória: “Reminiscência que nos faz olhar ao espelho da história, a língua vem dali.
Bien haia A.F. Ye un trabalho notablíssemo, traduzir Camões, ye notable i you nun tenho palabras para le agradecer i por esso stou anfático que l “MOSQUITO” se publicasse an Lhéngua Mirandesa. Pongo me nesta ‘Praça de la Concordia’, esta casa, mui bien batizada, lhugar de respeito i eiducaçon.
Findou Mestre José Rui, agradecendo a todos ls persentes, a sou eiditor i a todos ls que anterbíran, dezindo que quando scuita l dr. Oliveira Martins a falar del le parece que steia a falar de outra pessona, Passou apuis a la apersentaçon de sue obra: JOÃO DE DEUS, La Magie de Las Letras.
Ye mágico scuitar estas pessonas. Bien Haia por assi falardes i que nunca la boç se bos canse.
Lisboa, 10 de Março de 2014
António Cangueiro

Sem comentários:
Enviar um comentário